Tekst „Ciszy” powstał osiem lat temu i wyszedł spod pióra młodego wówczas aktora Teatru Nowego w Zabrzu Roberta Dudzika. Pisywał wtedy trochę ale i wiersze i teksty prozą chował głęboko do szuflady. Tym razem jednak monolog kaleki poruszającego się na inwalidzkim wózku pokazał reżyserowi. Tak doszło w Zabrzu do prapremiery, wysoko ocenionej przez miejscową prasę.

Barbara Poremba-Wolkowa pisała w „Gościu niedzielnym”: ”Tytułowa cisza obrasta w dramacie w wiele znaczeń. Jest ciszą, w jakiej żyje cierpiący bohater. Nie dosłowną , lecz tą, która skazuje go na życie nie tylko we własnym wnętrzu, ale i tym wnętrzem. Jest ciszą słów, które – nawet wypowiadane – nie są, bo nie mogą być rozumiane w pełni przez tych, których nie dotknęło cierpienie. Wreszcie - ciszą, za którą się tęskni, ucieczką, hamletowskim pragnieniem, by „umrzeć, zasnąć”.

Po ośmiu latach Robert Dudzik, dziś aktor sceny Dramatycznej im. C.K. Norwida, wraca do swojego tekstu. Jest nie tylko starszy, ale i bogatszy o swoje doświadczenia zawodowe. Niesie z sobą większy bagaż życiowych przemyśleń i przeżyć. To wszystko zmieni zapewne jego bohatera, choć pozostanie on symbolem ludzkiego cierpienia i będzie zadawał te same pytania o sens życia, miłość, wiarę, śmierć. Pytania podstawowe, które stawiamy sobie wszyscy w podobnych lub innych, trudnych sytuacjach, w chwilach załamania, depresji, wątpienia w siebie i innych. Może ten spektakl pozwoli szybciej znaleźć odpowiedzi na niektóre z nich.

Autor monodramu- Robert Dudzik
Reżyseria Andrzej Hryniewicz
Scenografia Lewan Mantidze
Muzyka Wojciech Ciesiołkiewicz
Występuje Robert Dudzik (monodram).