„Wyzwolenie pamięci” wystawa Agnieszki Kopeć i Czesława Chwiszczuka

Na pomysł zatrzymania czasu wpadł wieki temu Leonardo da Vinci. Nie tak dawno pisał o tym mechanizmie Roland Barthes, zamykając swoje myśli w eseju zatytułowanym „Światło obrazu”. Czas, w pojęciu francuskiego antropologa kultury, jest równie mało uchwytny jak pamięć. Obie kategorie dobrze znoszą zilustrowanie ich w sztuce. Przyglądanie się pamięci i jej funkcjonowania w czasie łączy prace Agnieszki Kopeć i Czesława Chwiszczuka.
Wrocławscy artyści poddali obróbce artystycznej tak nośne i ważne dla poczucia tożsamości współczesnego człowieka kategorie, wykorzystując charakterystyczne dla swojego warsztatu nośniki. Agnieszka Kopeć odsłania fenomen i wybiórczość ludzkiej pamięci bazując na subtelnym, rwanym i elastycznym materiale tkackim. Prace Czesława Chwiszczuka odsłaniają polifonię współczesnych mediów i ludzkiej świadomości, czerpiąc wprost ze sztuki fotografii, grafiki i rysunku.
Obrazy pamięci, tożsamości i historii, a więc kategorie temporalne, dzięki wykorzystaniu materiałów trwałych, nabrały bardzo konkretnego kształtu. Artyści w swoich pracach sięgnęli do najpierwotniejszych skojarzeń dotyczących fenomenu ludzkiej pamięci, posiłkowali się językiem tradycji, sztuki i archetypów. Sięgając do historii nie ominęli jej najciemniejszych okresów związanych z polityką, cenzurą, totalitaryzmem i wojną. Powstały prace związane z konkretnym doświadczeniem artystycznym, pokoleniowym, a także regionalnym, przy jednoczesnym nawiązaniu do symboli najbardziej uniwersalnych. W rozumieniu niektórych prac pomaga humor, który odnosi nas wprost do wywrotowej tradycji dadaistów.
Wyzwalanie pamięci, tak jak wyzwalanie spustu migawki, wyzwalanie i uwalnianie nici z kłębka stereotypów, wyciąganie taśmy filmowej z kapsuły podajnika, wymaga od artysty i każdego świadka ogromnej odwagi. Warstwy wspomnień, doświadczeń, wiedzy i uprzedzeń narastają w człowieku niczym podłoże archeologiczne, tworząc niezwykle bogaty splot interioryzacji. Agnieszka Kopeć i Czesław Chwiszczuk wyważyli wieko własnej pamięci, ilustrując ją z dwóch różnych perspektyw. Kolekcja ich osobistych przeżyć i skojarzeń została skonfrontowana z nieświadomością zbiorową, o której Carl Gustaw Jung napisał, że włada nie tylko każdym z nas z osobna, wszystkimi narodami, ale całym światem. Widzowie, którzy przyjadą na wystawę będą mogli odkryć intymną perspektywę odśnieżania drogi do własnej pamięci. Kto wie, ile ukrytych historii, wspomnień i wypartych przeżyć wyzwoli ta wystawa (Agnieszka Kłos ze wstępu do katalogu wystawy)

Agnieszka Kopeć studiowała na Uniwersytecie Wrocławskim (Filologię i Socjologię). W latach 1997-2002 r. studiowała na ASP we Wrocławiu (witraż – 1999, tkanina – 2002). W 2006 r. obroniła doktorat na Wydziale Tkaniny i Ubioru na ASP w Łodzi. Jest twórcą pojęcia, teorii i obiektu AOT – Architektonicznego Obiektu Tkanego. Uczestniczyła w seminarium w Instytucie Sztuki PAN. Należy do ZPAP. Prowadzi i kieruje Pracownię Doświadczalną AOT. Zajmuje się tkaniną artystyczną (w pojęciu klasycznym oraz tkaniną eksperymentalną), a także malarstwem wielkoformatowym, witrażem i fotografią. Bierze udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych. Jest laureatką wyróżnień i nagród w konkursach krajowych i międzynarodowych. Jej prace znajdują się w muzeach i w zbiorach prywatnych. Obecnie prowadzi i kieruje Pracownią Doświadczalną AOT. Nie pozostaje obojętna na problematykę społeczną. Jej eksperymenty łączenia różnych technik (np. tkaniny z witrażem) są ciągłym poszukiwaniem najlepszego wyrażania siebie. „Tworzenie to ciągłe oswajanie tragedii, których oswoić się po prostu nie da, to przyswajanie i próba zrozumienia świata materialnego i jednocześnie ulotnego jak marzenie senne” – stwierdza autorka. Należy do WKS Śląsk SEKCJI STRZELECKIEJ. W roku 2008 zajęła czwarte miejsce na zawodach w strzelaniu z pistoletu pneumatycznego. Miłośniczka guźców afrykańskich i kuchni syryjskiej. Notorycznie się odchudza. Bez powodzenia.

Czesław Chwiszczuk urodzony 5 sierpnia 1951 r. w Skwierzynie. Studiował na Akademii Rolniczej we Wrocławiu (1971 - 1976), w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej Teatralnej i Telewizyjnej w Łodzi na Wydziale Operatorskim i Realizacji Telewizyjnej (1976 - 1981). Dyplom 1983 r. Doktorat - ASP Wrocław, 2001 r. W swojej twórczości artystycznej Chwiszczuk odwołuje się do bardzo różnych stylistyk, stosuje wiele metod i technik, jest fotografem poszukującym. Na początku swojej drogi posługiwał się fotografią jako klasycznym dokumentem, potem tworzył obrazy z użyciem fotomontażu („Imaginacje”) i pokazy audiowizualne („Pejzaż muzyczny”). W latach osiemdziesiątych zajął się fotografią stereoskopową, od lat dziewięćdziesiątych tworzy fotografie cyfrowe („Cyfrografia”) i cyfrowe fotomontaże.

organizator: Biuro Wystaw Artystycznych